En zo wacht je een jaar op je meubelen en zo gaat die order niet door (misschien schrijf ik hier nog eens over, tis waarlijk een triest verhaal). En zo vind B zichzelf, geheel tegen haar zin want kan wel 20 leukere dingen verzinnen om te doen, in meubelzaken. Makkelijk om te bepalen wat je lelijk vind, nog makkelijker te bepalen wat onpraktisch is maar erg moeilijk om te bepalen wat wel past in ons huisje. Hoewel sommige fabrikanten het mij wel makkelijker proberen te maken. Want zeg nou zeg, als recht door zee Tolkien fan kan ik toch eigenlijk niet anders doen dan meubels uit deze lijn aanschaffen?
Jammer dat ik deze meubels lelijk vind. Maarja, ik woon dan ook niet in een hol in de grond.
Juist ja. Dus de dames en heren wijnkenners hebben met plezier, lol, genoegen de wijn die in de schappen staat (grote schappen!) voor mij uitgezocht ofwel geselecteerd. Ja, natuurlijk avec plaisir. Zou een beetje raar zijn als er ‘met frisse tegenzin’ zou staan. Zo kan B ook plaisir hebben in haar werk. 😉
Nouja, dat is het eigenlijk ook, een beetje. Tis in ieder geval banned. Het filmpje van centraal beheer zou beledigend kunnen zijn voor christenen en homo’s. Ik vind dat best spannend en word lekker gemaakt met de woorden ‘verboden’, ‘afgekeurd’ en ‘controversieel’. Vooral die laatste term is een goede trekker maar helaas, dit is dan wat je krijgt…
B vindt het een saai, voorspelbaar filmpje maar vooral saai en voorspelbaar. Wat vindt u ervan?
Update. Wat? Doet you tube het niet? Schandalig. Filmpje is ook hier en hier te vinden.
En zo vond B zich maandagavond in het melkwegse te A. En wel om 1 der favo bandjes te mogen aanschouwen. Maar voordat het zo ver was mocht zij zich eerst door twee voorprogramma’s worstelen. Deze keer zonder al te veel moeite. Het 1e bandje stelde muzikaal weinig voor maar qua (bij gebrek aan beter woord) presentatie werd dat toch wel goed gemaakt.
De (bij gebrek aan beter woord) zanger begaf zich tussen het publiek en dronk de drankjes op die hij tegen kwam. Of ging er mee gooien. Tijdens het 1e nummer werd de zaal gemooned en hij hing twee maal aan het balkon. Je kan je voorstellen dat de sfeer er al snel in zat. Bij de 2 balkongerelateerde zelfmoordpoging werd de zanger vergezeld door de drummer die naarstig door ging met zijn taak. Toch wel knap.
Het tweede voorprogramma, vergeef mij dat ik de namen niet heb onthouden, zat qua muziek beter in elkaar. Favo medeconcertganger, tevens mijn man, en B kwamen tot de conclusie dat dit bandje een sterk ritmegevoel heeft en dit ook naar voren bracht. Wat het geheel, volgens ons, compleet kan maken is een licht snerpend geluid van een 2e gitarist. Bla bla bla, en we konden ook al geen bier drinken want we waren met de auto dus vooruit met de geit, hoppetee, waar we voor kwamen (met een knal) de hoofdact. Eagles of Death Metal die in het geheel geen death metal spelen maar wel een flinke pot Rock (ja, met een hoofdletter) neer weten te zetten. We zagen en hoorden ze al eerder, in Paradiso vorig jaar, en deze keer was het ook weer gezellig.
Ze knalden lekker de nummers de zaal in en het bleek allemaal zeer dansbaar als ik zo eens van het balkon de zaal in tuurde (MOSHPIT!!!). Ook hier en daar een stagediver waaronder een zeer aardig uitziende dame die bijbehoordende vocale ondersteuning van het publiek kreeg. En ook van Jesse Hughes die altijd wel aardig op het publiek weet te reageren, in fact, dat is wat hij de hele tijd doet. Waardoor sympatiek. Enfin, was een zeer geslaagde avond en dan te bedenken dat we bijna, heel klein beetje bijna hoor, niet waren gegaan omdat het een maandagavond betreft en er de rest van de week nog gewerkt moet worden. Oja, Jesse gaf nog wel aan dat hij het wist te waarderen dat een nummer werd gebruikt bij aanmoedeging van ons ‘national soccerteam’. Geen bel die gaat rinkelen? Op dit filmpje spelen ze het riedeltje wat gebruikt wordt voor een reclame over voetbal (of zoiets, ik kijk niet veel tv tegenwoordig)
Ik vertrouw die bussen niet meer. Beetje staken en al. Ik ga er voor het gemak vanuit dat ze niet rijden dan sta ik niet voor piet snot bij de bushalte. Derhalve ben ik gisteren over het spoor naar Amsterdam gegaan. Daar zag het er allemaal gewoon uit. En we hebben lekker gegeten. Maar die bussen, ach, ik ga wel lopen.
Waarom B best enthousiast is over haar nieuwe werk, het ene nieuwe werk, is omdat het op het dorp is. Niet het dorp waar B woont, wat stiekum toch een stad blijkt te zijn, maar een echt dorp. Is geweldig. De kippies, haan in dit geval, huppelen door de tuin.
Er er lopen een aantal katten rond waarvan er ten minste twee publieksgeil zijn. En er is een praktijkhond, part-time weliswaar maar toch hij is er!
Nieuwe collega: dus jij bent atheïst? Branwen: Yep NC: maar je geloofd toch wel ergens in? B: Nope NC: ook niet dat er iets is? B: er is niets, en wat ik zie dat weet ik dat hoef ik niet te geloven NC: ja, dat snap ik. Maar je geloofd toch wel in jezelf? (dit op een lacherige, plagerige toon) B: nou, zelfs daar twijfel ik wel eens aan.
En zo is het zelfs nog een leuk en gezellig onderwerp. 🙂
Sinds 2 jaar wonen we in een huis met een tuin. Waardoor de, voorheen, flatkatten lekker naar buiten kunnen. Dat was wel wennen. Niet voor Spinner want voor Spinner is elke dag een avontuur. Wij denken dat ze een beperkt geheugen heeft en verder alles leuk vind dus weinig problemen met nieuwe dingen heeft. Alles is leuk zeg maar. Maar Rommel heeft het niet zo op veranderingen. Dat is zo’n kat die 2 weken chaggie is als we terug zijn van vakantie, je raar aankijkt als de voerbak ergens anders staat en onthoud op welke dag mijn moeder langs komt en gaat stofzuigen. Dat gaat ze alvast in de garage zitten terwijl dit niet gebeurd als mijn moeder langs komt voor een kopje T. Maar goed, ook Rommel moest eraan geloven dus hup naar buiten met dat beest. Binnen 2 minuten weer binnen die kat. En lag ze weer op de bank in de woonkamer te lummelen. In de winter komen ze nauwelijks buiten maar nu is het alweer ff mooi weer. Rommel heeft een verandering doorgemaakt. Dat begon met dat ze helemaal giddy werd bij het idee om naar buiten te gaan. Vooraan staan bij de achterdeur maar evengoed binnen 2 minuten weer binnen zijn. Die tijd is voorbij. Daar waar Spinner lekker naar je toekomt als je haar roept blijft Rommel in de tuin van de buurman zitten. Boos, omdat ze weer naar binnen moet. Hoe boos? Nou kijk maar…
Na een rondje langs een aantal bloggers komt inene de vraag bij mij op; heeft er eigenlijk wel iemand gekeken naar het songfestival gisteren? Niemand he? Dat dacht ik al.
