Categorie: Archief

En dan gaat B nu eens ff lekker zeuren. Over vrouwendingen. Niet dat B het idee heeft dat hier erg veel vrouwen langskomen maar toch. Who cares? En het is mijn weblog anyway.
Dus! Vrouwending. Het scheren van de benen. Waarom daar over zeuren? Nou, het mislukt altijd. Is het niet door mijn onhandigheid dan is het wel als gevolg van externe factoren. Zoals muggenbulten, drank of blauwe plekken als gevolg van het kratrekje op het winkelwagentje in combinatie met eerder genoemde onhandigheid van uw weblogger (bloeden joh! Liep zo mijn schoen in). Overigens zijn muggenbulten ook een goede reden om het scheren nog wat uit te stellen. Want open wonden zijn niet erg charmant. Dit zijn van die dingen waar B geheel van uit haar, lange, broek springt. Want B wilt in haar vrije tijd haar nieuwe hoerig korte rokje aan en dan zonder harige pootjes eronder. Enfin, vandaag gemerkt dat als het dan een keer lukt dat scheren. Zonder grote ongelukken bedoelt B. Dan zitten er wel allemaal rode muggenplekjes op de benen. Hoe irritant!

Gelukkig zit het weer wel mee.

Jawel, Marieke scoort op punten want de vlieger, uh, vlinder van de foto is idd een komeetstaartvlinder. En dat is lekker toch een rare vlieg want heeft geen mond, kan daardoor niet eten en leeft daarom niet langer dan 5 dagen. Als rups kan er wel gegeten worden maar de mooie grote vlieg kan het niet. Dus let op jonge ouders! Dit beestje kan je als voorbeeld noemen als je grut het bordje niet leeg eet.

Flip, eet je bord leeg want een komeetstaartvlinder kan niet eten en gaat dan dood. (Kijk, als die domme opmerking over kindertjes in Afrika werkt moet dit ook effectief zijn, toch?)

Er is in Artis nu een tuin met allemaal gekleurde vliegen. Deze vind ik het raarst.

Als de komkommers je neus uit komen en je bijna het loodje legt uit pure verveling wordt het tijd op er zelf wat aan te gaan doen. Daarbij realiseerde wij ons dat we nog 2 toegangskaartjes voor een dierentuin tegoed hadden dus, hoppekee, naar Artis. Alwaar nogal wat jong grut rond huppeld en kruipt. Of gewoon lekker ligt te slapen. Foto’s!

Hmmmmm, lekker. Jammer van de zeewier. Is zo’n gepiel dat eraf te krijgen. 🙂

Komkommer is geweldig. Je kan het niet alleen eten maar nu blijkt dat je er ook verschrikkelijk mooi van kan worden. Nu kreeg ik vroegah wel eens plakjes voor op mijn ogen. Lekker koel vooral in de zome…uh…komkommertijd. Maar nu kunnen we helemaal los. Is de groentenwinkel nog open?

Ik ben nog het dorp doorgelopen vandaag maar, zoals ik al vermoedde, er gebeurd niets. Vandaar:

Komkommersalade met pinda’s en peper

Nodig voor 2-3 personen: 1 komkommer, 1 eetlepel witte wijnazijn, 1 theelepel witte basterdsuiker, 1 eetlepel sweet chili sauce, 4 sjalotjes, 7 gram verse korianderblaadjes, 100 gram pinda’s en 1 eetlepel gefruite uitjes of knoflook.

Bereiding: Schil de komkommer en snij deze in de lengte doormidden. Schep de zaadjes eruit en snij in dunne plakjes. Meng azijn en suiker en roer tot de suiker is opgelost. Giet in een grote schaal en voeg toe de komkommerplakjes en de chilisaus. Snipper de sjalotjes en voeg toe. Hak de koriander en voeg deze ook toe. Laat dit geheel 45 minuten marineren. Hak dan de pinda’s grof en voeg deze toe samen met de knapperig gefruite ui/knoflook.

Enjoy!

Tja, u begrijpt dat, nu het gestopt is met regenen, B wel wat anders te doen heeft dan te kompoeteren. Als u mij zoekt, ik ben buiten.

Ik had een te oude mobiel. Deed het prima natuurlijk behalve de batterij. Elke avond in de oplader maar als je mij de volgende middag zou bellen kon ik alleen zien wie mijn belde en dan was de batterij leeg. En omdat na 4 jaar het een oude model betrof is een extra batterij geen optie want heel niet verkrijgbaar. Dus nieuwe telefoon. Omdat ik zo gruwelijk weinig bel heb ik een prepaid dus dat wilde ik weer. En omdat ik zo absurt weinig bel en daarbij mij wel eens op een van de waddeneilanden bevind wild ik op het netwerk van KPN (keuze zat zoals KPN, HI of Simyo). Die laatste had ik, Simyo dus. Maar ik kon daar, op dat moment, geen nieuwe phone kopen dus heb ik een andere gekocht. Bij Hi alwaar het 7 euro 50 kost om je oude nummer mee te nemen. Basterds! Dat is meer dan ik verbel in een maand dus geheel tegen mijn principe en daarom niet gedaan. Het plan, echt te simpel voor woorden: ik heb een jaar een ander mobiel telefoonnummer. Na het jaar maak ik mijn mobiel simlockvrij want dat kan dan kosteloos. Dan pleur ik de Simyo simkaart er weer in en dan hops, heeft B haar eigen oude nummer weer. Makkelijk toch? Euh, nee dus. Want Simyo heeft gemerkt dat ik mijn nummer niet gebruik en stuurde daarom een mail om mij erop te wijzen dat ik 2 weken de tijd had om mijn nummer te gebruiken anders raakte ik deze kwijt en mijn beltegoed ook. WTF? Lekker klantvriendelijk hoor. Ik weet ook wel dat er te weinig mobiele nummers dreigen te zijn maar waarom willen ze dan mijne hebben? Tis er maar een en ik ben er aan gewend. Zelfs zo dat ik niet de moeite neem mijn nieuwe nummer te onthouden.

Eenieweej, ik heb het opgelost en kan er weer ff tegen. Maar vind Simyo wel een stuk minder vriendelijk dan dat ik ze vroeger vond. Wilde ik ff zeggen.