Het kerstdiner

Het is van groot belang dat het kerstdiner op harmonieuze wijze verloopt. Dat lees je overal. Hoor je mensen ook zeggen. Ik heb dat opgevat als advies want dit jaar vieren we, dat wil zeggen mijn directe familieleden en mijn vriend, kerst bij ons thuis. Wilt men nou een kerstdiner welke op rolletjes loopt is het verstandig te beginnen met een goede planning. Daarvoor ik het van belang te weten hoeveel mensen er mee-eten en hoeveel gangen er geserveerd worden. Verder is het goed om rekening te houden met wat er allemaal in de oven moet en hoe groot je pannen zijn. Hoe houd je de gerechten warm die warm horen te zijn en heb je al aan de presentatie gedacht?
Goed, de situatie alhier. We zijn met vijf mensen. We beginnen met brood, lekkere kaasjes en het geweldige slaatje van mijn broer. Daar drinken we wijn, bier of cola bij. Daarna is het hoofdgerecht. Dat is een groentestoof op mijn Marokkaans met vermoedelijk naanbrood erbij. Mijn moeder maakt dat. Heeft dat dan meegenomen van thuis en warmt het hier op. Heeft daarbij keus uit vier gaspitten en twee ovens. Hierbij serveren we wijn, bier en cola. Het bijgerecht zijn hartige muffins. Die zijn gemaakt en, gedurende het afgelopen jaar, geperfectioneerd door mijn vader. Indien opwarmen gewenst is heeft hij de keus de oven te gebruiken die niet door mijn moeder gebruikt wordt. Daarbij serveren we wijn, bier en cola. Het nagerecht maak ik. Op maandag want het moet een aantal uren in de koelkast na bereiding. Ik maak cheesecake met een topping van kruisbessen in port. Ook daarbij kan men wijn, bier of cola drinken. Mochten er nog mensen zijn met puf na al dit eten dan is er koffie met of zonder koek. En wijn, bier of cola.

Ik ben van mening dat we de organisatie volledig onder controle hebben.

Rest mij alleen nog om jullie allemaal hele fijne feestdagen toe te wensen. Bij deze.

Voor tips over hoe een echt kerstdiner te organiseren kijk hier.

Kaneel

Ik zal het maar bekennen. Ik ben een kaneelsnuiver. Van jongs af aan al. Als mijn moeder even niet keek, dat was gelukkig niet vaak want anders was het waarschijnlijk volledig uit de hand gelopen, snoof ik aan het kaneelpotje. Als ik dan aan mijn broer vroeg of hij ook even wilde snuiven dan sloeg hij dat nooit af. Het hebben van een brother-in-crime helpt geen enkele sikkepit om van een gewoonte af te komen. En dat kaneel heel lekker ruikt helpt natuurlijk ook niet. Verslavingen aan spullen die niet lekker ruiken, zoals tabak, heb ik nooit begrepen. Zelf aan koffie heb ik moet wennen. Gelukkig ruikt dat wel lekker.

Geur is heel belangrijk. Het maakt ook blij. Je kan hierbij denken aan de geur van vers gemaaid gras, een net uit het alufolie gepeuterde chocoladereep of een mooie man met een lekkere eau de toilettelucht in zijn hals. Allemaal heerlijk. Maar niets verslaat de geur van kaneel.

Mede daarom vind ik de kaneelhangertjes van missgefreubel  het waard om te maken. Daarbij hangt het  leuk in de eethoek. En de entree. Die nu stukken meer welkom aanvoelt. Bijkomend voordeel is dat als het in de oven staat meteen het hele huis naar kaneel ruikt. Hoef ik niet steeds de kaneelpot open te schroeven om mijn high te bereiken.

Dubbele knoop


Laatst was er weer eens markt in het dorp. Er wordt beweerd dat er elke week markt is maar ik ben er niet altijd bij. Daarom kan ik niet vertellen dat dit daadwerkelijk een wekelijks terugkerend ritueel  is. Maar op deze betreffende dag was er wel een markt, ik weet het zeker, want ik heb er een lekker zacht stofje gekocht. Ik voelde eraan, dat had ik niet moeten doen, en daarna heb ik het gekocht, want dat krijg je ervan als je met je tengels aan een lekker zacht stukje textiel zit. Het volgende probleem laat zich raden want wat moet ik met dat stofje doen? Gelukkig heb ik, net als jullie, internet en ben ik gaan zoeken. Al surfend kwam ik op een pagina die handelt over het vrijlaten van konijntjes. Daar ben ik helemaal voor. 
Lang verhaal korter maken, mag ik u voorstellen aan Henry? Het enige knijn, dat ik ken, met een dubbele knoop. 

Dadel walnoot cakejes

Uit noodzaak deze cakejes gemaakt want ik had nog dadels en die moesten toch echt een keer op. Bleken ze zo lekker te zijn dat ik ze zeker nogmaals ga maken. Misschien zelfs als cadeautje om weg te geven met kerst. Of op een andere gelegenheid. Bijvoorbeeld als mensen enorm trek hebben in dadel/walnoot cakejes.


Voor 16 stukken heb ik nodig:
120 gram gehakte dadels
½ theelepel dubbelzure soda (baking soda)
60 gram margarine/boter
70 gram donkere basterdsuiker
1 ei
60 gram gehakte walnoten
60 gram bloem
Chocolade naar behoefte (melk of puur)
Zo maak ik het:
Eerst vet ik een bakblik in van 20 x 20 cm. Meestal doe ik er ook bakpapier in want dan is de cake er makkelijker uit te halen als deze klaar is. Daarna zet ik de oven aan om voor te verwarmen op 175°C. De gehakte dadels doe ik met een beetje water in een pannetje en breng ik aan de kook. Zodra het kookt haal ik het van het fornuis en roer ik de dubbelzure soda erdoor heen. Dit gaat bruisen. Vind ik leuk. Ik zet het daarna apart zodat het wat kan afkoelen terwijl ik de suiker romig klop met de boter. Hier voeg ik het ei aan toe en ook de walnoten, dadels (met het water) en de bloem. Dit meng ik dan goed en doe het daarna in het bakblik. Ik bak de cake op 175°C gedurende 30 minuten. Nadat de cake is afgekoeld doe ik er wat gesmolten chocolade overheen. Deze heb ik voorzichtig gesmolten in de magnetron, dan gaat best goed. Alleen niet met witte chocolade, die wordt altijd korrelig bij mij. Als de chocolade is afgekoeld is de cake klaar. Ik haal het dan uit het blik en snij het met een scherp mes in 16 stukken.

Kerstboom 2.0

De kerstboom was al jaren lichtjesloos. In een eerdere kerstperiode zaten er lichtjes op geplakt maar dat bleek niet de meeste ideale oplossing. Liet los, ballen vielen er dan ook maar uit, kortom, ellende. En dat met de feestdagen. Daarom, onder het mes met dat ding. Of, in dit geval, onder de priem.

 Ziehier het resultaat. Laat de feestdagen maar komen. De boom is er klaar voor.

Dankbaar publiek

Er waren scones over van het theefeest van afgelopen zaterdag. Die broodjes waren niet zo lekker meer want na een dag worden ze al taai. Om die reden, en omdat ik mijn goede daad voor vandaag nog niet had gedaan, heb ik ze in stukjes gesneden. Na een korte wandeling heb ik de stukjes scone aan een club hongerige eenden gevoerd. Erna leken ze nog net zo hongerig als ervoor. Zoals dat gaat bij eenden.

Gemberkoekjes bakken

In mijn vrije tijd vind ik het leuk om in de keuken wat aan te klooien. Meestal volg ik dan een recept uit een kookboek, een tijdschrift of van internet. En als ik zeg ‘volg’ dan bedoel ik het al bereidend aanpassen aan mijn smaak. Daarbij pas ik niet alleen de smaak aan door ingrediënten weg te laten of juist toe te voegen maar ook pas ik de bereidingswijze nog wel eens aan. Zo snap ik cake met dubbelzure soda maar zonder een zuur ingrediënt niet en dat wordt dan aangepast. Soep waarbij alle ingrediënten netjes gesneden moeten worden in stap 1 en bij stap 4 de boel gepureerd wordt kan ook een aanpassing verwachten. Wat ik echt heel erg leuk vind is recepten van te voren al aan te passen. Bijvoorbeeld Amerikaanse recepten. Waarbij de hoeveelheden berekend moeten worden van cup naar grammen en sommige ingrediënten hier niet te krijgen zijn. Of heel moeilijk te verkrijgen zijn. Of ik heb ze niet in huis en ben te lui er moeite voor te doen. Zoals laatst melasse. Dit is een bijproduct van de suikerindustrie en een basisproduct voor de bereiding van rum. Ook bij het maken van sojasaus wordt het gebruikt. Boeiend maar ik heb het niet en heb het vertaald naar keukenstroop. Het ging om een recept voor gemberkoekjes. Ik geef hier de door mij aangepaste, en door vriendinnetjes geteste, versie.

 

Kruidige gemberkoekjes (glitterkoekjes)
Dit deed ik erin:
160 gram bloem
¾ theelepel bakpoeder
½ theelepel gemalen gemberpoeder
1 theelepel kaneelpoeder
Snuf zout
½ theelepel gemalen staartpeper (het origineel vermeld cayennepeper, heb ik ook maar ben momenteel erg van de staartpeper. Want lekker)
60 gram boter
60 gram bruine basterdsuiker
50 gram kristalsuiker
50 gram keukenstroop
1 klein ei
2 eetlepels kristalsuiker voor garnering
Zo heb ik het gemaakt:
–          Oven alvast aan gezet om voor te verwarmen op 150 graden C.
–          Ben begonnen met de bloem, bakpoeder, gember, kaneel, zout en peper in een ruime kom te mengen met elkaar.
–          Daarna heb ik de boter met de suikers met een mixer gemengd in een andere kom. Hierna heb ik de keukenstroop toegevoegd en weer gemengd. Daarna het ei en dat heb ik goed gemengd. Daarna heb ik, in gedeelten, het bloemmengsel toegevoegd en goed gemengd.
–          Ik heb de kristalsuiker, voor de garnering, in een diep bord (soepbord) gestrooid. Van het deeg heb ik balletjes gedraaid van zo’n 2 cm doorsnede. De balletjes heb ik zachtjes door de suiker gerold totdat er aan alle kanten wat suiker aan zat. Daarna heb ik ze op een bakplaat gelegd (met bakpapier, dat vind ik zulk handig spul) met een onderlinge afstand van zo’n 3 cm.
–          Ik heb ze bijna 15 minuten in de oven gebakken. Daarna heb ik ze op de plaat laten afkoelen. Ik had ze er na twee minuten eraf kunnen halen om ze verder te laten afkoelen maar ik was afgeleid (email) en toen zijn ze volledig op de plaat afgekoeld. Kan ook. Bewaren doe ik dit in een luchtdichte koektrommel maar dat duurde niet lang. Ze waren snel op. 
Ik vind de koekjes niet zo heel erg gemberig, ze zijn zachter van smaak dan de gemberkoekjes die ik anders wel eens bak. Dat is niet erg, een volgende keer gebruik ik wederom dit specerijenmengsel want dat past goed bij dit soort koekjes. Wel zal ik er, waarschijnlijk, minder suiker in doen. Ik neig naar  basterdsuiker in het koekje en kristalsuiker alleen voor de garnering.

Het origele recept vind je hier.

Bosje bloemen


Wat te doen met een bos bloemen als er, in je directe omgeving, een bloemvaascrimineel actief is? Vazen met bloemen worden omgegooid of het een lieve lust is. Om ernstige waterschade te voorkomen moet men slim zijn. Of vaak tv kijken. Want daar werd mij, recentelijk, een mogelijkheid voorgedaan waarbij het resultaat een enorme uitdaging moet zijn voor de bloemvaascrimineel. Want zonder duimen is het lastig een schaaltje om te kiepen.
Men neme een plat schaaltje en plakband waarmee je een raster maakt over de schaal. Daarna giet je water in de schaal en knip je bloemen kort af. Steek deze in de schaal door de gaten in het raster. En voila! 
Best slim, al zeg ik het zelf. 
Oja, er is ook een foto van de bloemvaascrimineel. Mocht u haar zien breng dan onmiddellijk vazen met bloemen in de directe omgeving in veiligheid.